12-17-2007, 01:05 AM
نگاهى به موسيقى Egberto Gismonti نوازنده گيتار
پس از گذشت بيش از ۲۵ سال موسيقى Egberto Gismonti پيام آور فرهنگ خاص و غير متداول مى باشد. مهم اينست که موسيقى وى بيش از اينکه به يک مباحثه افراطى يا استدلال در سبک شناسى شبيه باشد، وابسته به احساس و در پى يافتن يک ارگانيسم مى باشد. همانند بدن انسان که جهت رشد و تغيير ادامه حيات مى دهد.
برزيل در مقام ريشه و خاستگاه اصلى کارهاى Egberto Gismonti نقش اساسى را ايفا مى کند و ميراث و سنتهاى اين کشور دليلى بر ادامه زندگى و آفرينش در کارهاى وى مى باشد.
در مقام يک پيانيست، زمانيکه نزد Nadia Boulanger معروفترين مدرس موسيقى در پاريس درس مى خواند، وى از او خواست که به زادگاهش بازگردد و به طور جدى به اکتشاف در فرهنگ ملى خود بپردازد. Egberto Gismonti پس از باز گشت به برزيل در مدرسه Samba رحل اقامت گزيد و به تفحص در فرهنگ Choros مشغول شد و چند سال در جنگلهاى آمريکاى جنوبى با سرخ پوستان Xingu زندگى کرد تا نجواى گيتار وى قابل تشخيص از ديگران باشد.
فرزند پدرى لبنانى و مادرى سيسيلى و متولد شهر کوچک Carmo در برزيل مى باشد. نواختن پيانو را از ۵ سالگى شروع و در کنار آن به فراگيرى کلارينت و فلوت پرداخت و به طور جدى به نواختن گيتار روى آورد.
پس از گذراندن دوره موسيقى در پاريس و بازگشت به برزيل به فرهنگ آن کشور پناه برده، با هنرمندانى همچون Arieto Moreira و Flora Purim همکارى نمود. همکارى پرثمر و طولانى Egberto Gismonti با کمپانى ECM در سال ۱۹۷۶ با ضبط کار تحسين برانگيز Danca das Cabecas با نوازنده برزيلى سازهاى کوبه اى Nana Vasconcelos شروع شد و در سال ۱۹۸۵ نيز کار ديگرى به نام Duas Vozes با همين نوازنده به بازار عرضه نمود. پروژه هاى بعدى وى با نوازندگان و آهنگسازانى همچون Collin Wallcot, Jan Garbarek, Ralph Towner و Charlie Haden بود که مهمترين اينها Folk Songs با همکارى Jan Garbarek و Charlie Haden مى باشد.
در سال ۱۹۸۱ با انتشار آلبوم Sanfona با گروه خود و آلبوم Solo به تنهايى، از دو زاويه متفاوت خود را به تصوير مى کشد.
در سالهاى ۹۰ آلبومهاى Infancia و Musica de Sobrevivencia مدرکى است دال بر تحول در گروه وى. در آلبوم Zig Zag به اجراى سه نفره Trio روى آورد که در آن Nando Caneiro به عنوان نوازنده گيتار و Zeca Assumpcao به عنوان نوازنده باس و خود وى با نواختن گيتار ۱۰ و ۱۴ سيمى و پيانو به هنرنمايى پرداختند.
سراسر زندگى موسيقيايى Egberto Gismonti کار جهت دست يافتن به شيوه هاى جديد و اصلاح آنها در دو زمينه موسيقى بومى برزيل و موسيقى جهانى بوده تا بتواند قابل فهم براى همگان باشد.
منبع :guitar4all
پس از گذشت بيش از ۲۵ سال موسيقى Egberto Gismonti پيام آور فرهنگ خاص و غير متداول مى باشد. مهم اينست که موسيقى وى بيش از اينکه به يک مباحثه افراطى يا استدلال در سبک شناسى شبيه باشد، وابسته به احساس و در پى يافتن يک ارگانيسم مى باشد. همانند بدن انسان که جهت رشد و تغيير ادامه حيات مى دهد.
برزيل در مقام ريشه و خاستگاه اصلى کارهاى Egberto Gismonti نقش اساسى را ايفا مى کند و ميراث و سنتهاى اين کشور دليلى بر ادامه زندگى و آفرينش در کارهاى وى مى باشد.
در مقام يک پيانيست، زمانيکه نزد Nadia Boulanger معروفترين مدرس موسيقى در پاريس درس مى خواند، وى از او خواست که به زادگاهش بازگردد و به طور جدى به اکتشاف در فرهنگ ملى خود بپردازد. Egberto Gismonti پس از باز گشت به برزيل در مدرسه Samba رحل اقامت گزيد و به تفحص در فرهنگ Choros مشغول شد و چند سال در جنگلهاى آمريکاى جنوبى با سرخ پوستان Xingu زندگى کرد تا نجواى گيتار وى قابل تشخيص از ديگران باشد.
فرزند پدرى لبنانى و مادرى سيسيلى و متولد شهر کوچک Carmo در برزيل مى باشد. نواختن پيانو را از ۵ سالگى شروع و در کنار آن به فراگيرى کلارينت و فلوت پرداخت و به طور جدى به نواختن گيتار روى آورد.
پس از گذراندن دوره موسيقى در پاريس و بازگشت به برزيل به فرهنگ آن کشور پناه برده، با هنرمندانى همچون Arieto Moreira و Flora Purim همکارى نمود. همکارى پرثمر و طولانى Egberto Gismonti با کمپانى ECM در سال ۱۹۷۶ با ضبط کار تحسين برانگيز Danca das Cabecas با نوازنده برزيلى سازهاى کوبه اى Nana Vasconcelos شروع شد و در سال ۱۹۸۵ نيز کار ديگرى به نام Duas Vozes با همين نوازنده به بازار عرضه نمود. پروژه هاى بعدى وى با نوازندگان و آهنگسازانى همچون Collin Wallcot, Jan Garbarek, Ralph Towner و Charlie Haden بود که مهمترين اينها Folk Songs با همکارى Jan Garbarek و Charlie Haden مى باشد.
در سال ۱۹۸۱ با انتشار آلبوم Sanfona با گروه خود و آلبوم Solo به تنهايى، از دو زاويه متفاوت خود را به تصوير مى کشد.
در سالهاى ۹۰ آلبومهاى Infancia و Musica de Sobrevivencia مدرکى است دال بر تحول در گروه وى. در آلبوم Zig Zag به اجراى سه نفره Trio روى آورد که در آن Nando Caneiro به عنوان نوازنده گيتار و Zeca Assumpcao به عنوان نوازنده باس و خود وى با نواختن گيتار ۱۰ و ۱۴ سيمى و پيانو به هنرنمايى پرداختند.
سراسر زندگى موسيقيايى Egberto Gismonti کار جهت دست يافتن به شيوه هاى جديد و اصلاح آنها در دو زمينه موسيقى بومى برزيل و موسيقى جهانى بوده تا بتواند قابل فهم براى همگان باشد.
منبع :guitar4all