انجمن های تخصصی سایت گیتارینه

قد و بالای تو رعنا  


قد و بالاي تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا رو بنازم
تو که با عشوه گري از همه دل مي بري
منو شيدا مي کني چرا نمي خندي
تو که با موي طلا قد وبالاي بلا
فتنه بر پا مي کني چرا نمي رقصي
قد و بالاي تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا رو بنازم
چو برقصـــــــــــي تو فريبــــــــــــــــــا
ببري از دل من تاب و توانم
چو خرآمـــــــــي ز تمنـــــــــــــــــــــا
فکني برق هوس بر دل و جانم
زنــــــــــگاهم تو گريــــــــــــــــزي
تويي اي زاده مگر خواب و خيالي
چه شود گر تو خرامي
تو که شيرين تر از اميد وصالي
قد و بالاي تو رعنا رو بنازم
تو گل باغ تمنا رو بنازم

گل سرخ

آخر اي محبوب زيبا
  بعد از آن دير آشنايي
        آمدي خواندي برايم
                 قصه تلخ جدايي
                مانده ام سر در گريبان
                     بي تو در شبهاي غمگين
                             بي تو باشد همدم من
                                          ياد پيمانهاي ديرين
                                          آن گل سرخي كه دادي
                                                      در سكوت خانه پژمرد
                                                                 آتش عشق و محبت
                                                                   در خزان سينه افسرد
                                                                     اكنون نشسته در نگاهم
                                                                              تصوير پر غرور چشمت
                                                                                       يكدم نميرود از يادم
                                                                                     چشمه هاي پر نور چشمت

بردي از يادم    

بردي از يادم دادي بر بادم
با يادت شادم
دل به تو دادم در دام افتادم
از غم آزادم
دل به تو دادم فتادم به بند
اي گل بر اشك خونينم بخند
سوزم از سوز نگاهت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز
چه شد آن همه پيمان كه از ان لب خندان
بشنيدم و هرگز خبري نشد از آن
كي آيي به برم اي شمع سحرم
در بزمم نفسي بنشين تاج سرم
تا از جان گذرم
پا به سرم نه جان به تنم ده
چون به سر آمد عمر بي ثمرم
نشسته بر دل غبار غم زان كه من در ديار غم
گشته ام غم گسار غم
اميد اهل وفا تويي رفته راه خطا تويي
آفت جان ما تويي
بردي از يادم دادي بر بادم
با يادت شادم
دل به تو دادم در دام افتادم
از غم آزادم

خوش به يادت

اي فروغ روزگار تباه من
روز گارم تيره گشته چون دود آه من
من كه مست از آن نگاهم
چشم مستت ساغرم شد
اي عجب ديوانه بودم آنچه گفتي باورم شد
آه از آن پيمان كه بستي با من اي جان
در همان دم هم شكستي عهد و پيمان
خوش به يادت مست مستم
مي بنوشم تا هستم
كي شود روزي بيايي به ديدارم
تا ببيني كرده دوري غمگين و بيمارم
كي شود يك شب نهي لب با نوازش بر لب من
از وجود من براني اين همه سوز تب من
بس كه من در انتظارت گريه كردم
كوه سنگين غم و درياي دردم
خوش به يادت مست مستم
مي بنوشم تا هستم

شاعر : پرویز وکیلی
آهنگ ساز : عطاالله خرم
خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : دو کبوتر
  

دو کبوتر

روزی من وتو ای جان ، همچون كبوترها
سرنهادیم با هم ، در بستر پرها
پرگشاده همره مرغان خوش آواز
گه به كوهستان و گه به صحرا در پرواز
جلوه زندگی را ،‌در چشم هم می‌دیدیم
چون به شب می‌رسیدیم ، كنار هم می‌آرمیدیم
تا نسیمی می‌وزید ، آشیانه می لرزید
ما زبیم جان خود ، بر سر هم پر می‌كشیدیم
اكنون از هم رو گردانیم ، نه من نه تو نمی‌دانیم
چون شد كه آشنا گشتیم ، روز دگر جدا گشتیم
هر كس كه دلدار مرا . از من جدا كرد ای خدا
خواهم بسوزانی دلش . سازی ز دلدارش جدا
اكنون ازهم روگردانيم . نه من نه او نميدانيم
چه شد كه آشنا گشتي . روز دگر جدا گشتي

شاعر : رهی معیری
آهنگ ساز : ویگن
تنظیم : جواد معروفی
خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : دل دیوانه
  

دل دیوانه

با تو رفتم بی تو باز آمدم
از سر کوی او . دل دیوانه
پنهان کردم در خاکستر غم
آن همه آرزو . دل دیوانه
چه بگویم با من ای دل چه ها کردی
تو مرا با عشق او آشنا کردی
پس از این زاری مکن
هوس یاری مکن
تو ای ناکام . دل دیوانه
با غم دیرینه ام
به مزار سینه ام
بخواب آرام . دل دیوانه
با تو رفتم بی تو باز آمدم
از سر کوی او . دل دیوانه
پنهان کردم در خاکستر غم
آن همه آرزو . دل دیوانه
چه بگویم با من ای دل چه ها کردی
تو مرا با عشق او آشنا کردی
پس از این زاری مکن
هوس یاری مکن
تو ای ناکام . دل دیوانه
با غم دیرینه ام
به مزار سینه ام
بخواب آرام . دل دیوانه

خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : بندر
  

بندر

قسم خوردم خدایا، دگر بندر نیایم
اگر آیم دوباره، بشکند ساق پایم
روم قایق بگیرم، به دریاها شوم گم
که چرا دلبر من شده عروس مردم

قسم خوردم خدایا، دگر بندر نیایم
اگر آیم دوباره، بشکند ساق پایم
روم قایق بگیرم، به دریاها شوم گم
که چرا دلبر من شده عروس مردم

روم دور از دیارم، به دریاها بمیرم
روم داد دلم را ز ماهیها بگیرم
شب و روزم هدر شد، به راه صید ماهی (2)
پس از این صید ماهی، شوم خواهی نخواهی (2)

اگر چشم مادرم، شود چون چشمه ی خون (2)
ز دریا برنگردم، شدم دیگر چو مجنون (2)

روم دور از دیارم، به دریاها بمیرم
روم داد دلم را ز ماهیها بگیرم
شب و روزم هدر شد، به راه صید ماهی (2)
پس از این صید ماهی، شوم خواهی نخواهی (2)

اگر چشم مادرم، شود چون چشمه ی خون (2)
ز دریا برنگردم، شدم دیگر چو مجنون (2)

قسم خوردم خدایا دگر بندر نیایم
اگر آیم دوباره، بشکند ساق پایم
روم قایق بگیرم، به دریاها شوم گم
که چرا دلبر من شده عروس مردم

قسم خوردم خدایا، دگر بندر نیایم
اگر آیم دوباره، بشکند ساق پایم
روم قایق بگیرم، به دریاها شوم گم
که چرا دلبر من شده عروس مردم
روم قایق بگیرم، به دریاها شوم گم
که چرا دلبر من شده عروس مردم

خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : آهوی فراری
  

آهوی فراری

ه لبت به خنده وارفته ای گل
رو لاله گوش داری یه دسته سنبل
اشکت نبینُم به روی مژگون
دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون
خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری
سر به هامون می‌گذاری

لبت به خنده وارفته ای گل
رو لاله گوش داری یه دسته سنبل
اشکت نبینُم به روی مژگون
دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون
خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری
سر به هامون می‌گذاری

دونه دونه اشک مو مثال بارون روی دامونم ریخت
دامونم دریاچه بی
سامونم سراچه بی
دل مو تنباچه بی وای
چه کنم چه چاره جویم
به که درد خود بگویم
همچو کنجا ته بمویم

لبت به خنده وارفته ای گل
رو لاله گوش داری یه دسته سنبل
اشکت نبینُم به روی مژگون
دردت به جونُم ای خدا فدات کنم جون
خونُمت با بی قراری تو چو آهوی فراری
سر به هامون می‌گذاری

دونه دونه اشک مو مثال بارون روی دامونم ریخت
دامونم دریاچه بی
سامونم سراچه بی
دل مو تنباچه بی وای
چه کنم چه چاره جویم
به که درد خود بگویم
همچو کنجا ته بمویم
به که درد خود بگویم
همچو کنجا ته بمویم

آهنگ ساز : عطاالله خرم
خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : خزان
  

خزان

چو نسیم خزان بوزید
گل و سبزه و لاله گذشت
دگر از سر گلشن و دشت
پرنده بهاری
خموش و دلشکسته
در آشیان نشسته

چو شاخه های پرگل می لرزد
گل می ریزد
ز باد سر پائیز
به گلشن غم انگیز

چو اشک تیره بختان
ز شاخه درختان
فتاده برگ لرزان

تو امید و قرار منی
تو مه شب تار منی
تو همیشه بهار منی
در آن خزان زیبا
من و تو مست و شیدا
کنار هم نشستیم

نسیم مهرگانی گل میریخت
بر گیسویت
شکسته رونق گل
دگر ز رنگ و بویت

خزان رسیده بر دشت
بهار و سبزه بگذشت
بهار من کجایی؟؟
بهار من.... کجایی؟؟

شاعر : پرویز وکیلی
آهنگ ساز : عطاالله خرم
خواننده : ویگن
آلبوم : دو کبوتر
آهنگ : دختر دریا
  

دختر دریا

دلم می خواست دریا بودم ، همه شور و غوغا بودم
تو دختر دریا بودی ، بِه از همه دنیا بودی
دست زمین و آسمان ، نمی رسید به دامنت
غبار خاک نمی نشست ، روی بلور گردنت
مرواریدهای دریا را ، می ریختم روی دامنت
از خزه های ساحلی ، پیراهن می کردم تنت
به روی موج بی قرار ، می رقصیدی می خوابیدی
ز شانه ها تا به کمر ، گیسوی زر می تابیدی

دلم می خواست دریا بودم ، همه شور و غوغا بودم
تو دختر دریا بودی ، بِه از همه دنیا بودی
دست زمین و آسمان ، نمی رسید به دامنت
غبار خاک نمی نشست ، روی بلور گردنت
مرواریدهای دریا را ، می ریختم روی دامنت
از خزه های ساحلی ، پیراهن می کردم تنت
به روی موج بی قرار ، می رقصیدی می خوابیدی
ز شانه ها تا به کمر ، گیسوی زر می تابیدی
گیسوی زر می تابیدی